Beraz heywanên pir jîr û hestyar in, ku pir caran di şiyana wan a fêrbûn, ragihandin û avakirina girêdanên civakî yên kûr de bi kûçikan re têne berhev kirin. Lêbelê, di nav pergalên çandiniya kargehê de, ew hin ji dijwartirîn awayên girtin û muameleya xirab dikişînin. Berazên cotkirinê pir caran di qefesên ducaniyê an zayînê de têne girtin, ewqas sînordar in ku ew nikarin bizivirin jî, piraniya jiyana xwe di cîhên ji laşên xwe piçûktir de bêçalak derbas dikin.
Beraz, ku di çend hefteyan de ji dayikên xwe têne veqetandin, rastî prosedurên êşdar ên wekî qutkirina dûvikê, birîna diranan û kastrasyonê têne, bi gelemperî bêyî tu celeb anesteziyê. Gelek ji wan ji ber qerebalixî û şert û mercên nepaqij ên di tesîsên pîşesaziyê de ji stres, nexweşî û birîndaran dikişînin. Reftarên wan ên xwezayî - wekî kok girtin, xwarin û têkiliya civakî - di van hawîrdoran de hema hema bi tevahî têne înkar kirin, hebûnên zindî û hişmend vediguherînin kelûpelên di xeta hilberînê de.
Encamên çandiniya berazan a dijwar ji êşa heywanan wêdetir diçin. Pîşesazî bi rêya golên bermayiyan, qirêjbûna avê û emîsyonên gazên serayê yên bilind zirara girîng a jîngehê çêdike, di heman demê de bi karanîna zêde ya antîbiyotîkan û belavbûna nexweşiyên zoonotîk xetereyên cidî ji bo tenduristiya mirovan çêdike. Ev kategori hem rastiyên veşartî yên beraz û berazên piçûk di çandiniya pîşesaziyê de û hem jî bandorên berfirehtir ên hilberîna berazan eşkere dike, û me teşwîq dike ku em têkiliya xwe bi van heywanên berbiçav û pergalên ku wan îstismar dikin re ji nû ve bifikirin.
Beraz, ku bi aqil û kûrahiya hestyarî ya xwe têne nasîn, di nav pergala çandiniya kargehê de êşên bêhempa dikişînin. Ji kiryarên barkirina tundûtûj bigire heya şert û mercên veguhastinê yên dijwar û rêbazên qirkirina nemirovane, jiyana wan a kurt bi hovîtiyek bênavber tê nîşankirin. Ev gotar rastiyên dijwar ên ku ev heywanên hişmend pê re rû bi rû dimînin eşkere dike, û hewcedariya lezgîn a guhertinê di pîşesaziyek ku qezencê li ser refahê dide destnîşan dike










