ຢາຕ້ານເຊື້ອໄດ້ປະຕິວັດຂະແຫນງການຢາ, ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍອັດຕາການເປັນພະຍາດແລະອັດຕາການຕາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕິດເຊື້ອແບັກທີເລຍ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປແລະບໍ່ຖືກຕ້ອງໄດ້ນໍາໄປສູ່ການເກີດຂື້ນຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ. ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອເປັນປັດໃຈປະກອບສ່ວນຫນຶ່ງ, ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອໃນການກະສິກໍາສັດຍັງໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນແຫຼ່ງຕົ້ນຕໍຂອງການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອ. ນອກຈາກນັ້ນ, ສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ, ໂດຍສະເພາະຈາກ ການດໍາເນີນງານການໃຫ້ອາຫານສັດທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ (CAFOs), ແມ່ນການປະກອບສ່ວນທີ່ສໍາຄັນຕໍ່ມົນລະພິດທາງນ້ໍາແລະອາກາດ. ສິ່ງເສດເຫຼືອນີ້ມັກຈະປະກອບດ້ວຍຢາຕ້ານເຊື້ອ, ຮໍໂມນ, ແລະສານເຄມີອື່ນໆໃນລະດັບສູງ, ເຊິ່ງສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດແລະສິ່ງແວດລ້ອມ. ໃນບົດຄວາມນີ້, ພວກເຮົາຈະຄົ້ນຫາການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອແລະມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ, ແລະຜົນສະທ້ອນທີ່ອາດມີຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງທັງມະນຸດແລະສັດ. ພວກເຮົາຍັງຈະປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບກົດລະບຽບໃນປະຈຸບັນແລະຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫານີ້ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສໍາຄັນຂອງການປະຕິບັດແບບຍືນຍົງແລະຈັນຍາບັນໃນການກະສິກໍາສັດ.
ການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອ: ຄວາມກັງວົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ
ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອໄດ້ກາຍເປັນບັນຫາທີ່ຫນ້າຕົກໃຈຫຼາຍຂື້ນໃນດ້ານການດູແລສຸຂະພາບ. ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປແລະບໍ່ຖືກຕ້ອງໃນໄລຍະປີທີ່ຜ່ານມາໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ທີ່ບໍ່ຕອບສະຫນອງຕໍ່ຢາຊ່ວຍຊີວິດເຫຼົ່ານີ້. ປະກົດການນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສຸຂະພາບສາທາລະນະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຍ້ອນວ່າມັນຈໍາກັດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຮົາໃນການປິ່ນປົວການຕິດເຊື້ອທົ່ວໄປຢ່າງມີປະສິດທິຜົນແລະເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຕໍ່ອາການແຊກຊ້ອນແລະການເສຍຊີວິດ. ການປະກົດຕົວຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອແມ່ນຍ້ອນປັດໃຈຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການປະຕິບັດການສັ່ງຢາທີ່ບໍ່ພຽງພໍ, ການຍຶດຫມັ້ນທີ່ບໍ່ຄົບຖ້ວນໃນລະບອບການປິ່ນປົວ, ແລະການນໍາໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຢ່າງແຜ່ຫຼາຍໃນການກະສິກໍາສັດ. ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ສຸດສໍາລັບຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບ, ຜູ້ວາງນະໂຍບາຍ, ແລະປະຊາຊົນທົ່ວໄປທີ່ຈະເຮັດວຽກຮ່ວມກັນເພື່ອປະຕິບັດຍຸດທະສາດແລະການແຊກແຊງທີ່ສົ່ງເສີມການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ການເຝົ້າລະວັງ, ແລະການປ້ອງກັນການຕິດເຊື້ອເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຂອງຄວາມກັງວົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້.
ສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ: ເປັນຜູ້ປະກອບສ່ວນ
ການຄຸ້ມຄອງສິ່ງເສດເຫຼືອຈາກການກະສິກຳສັດຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງໄດ້ກາຍເປັນການປະກອບສ່ວນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ມົນລະພິດສິ່ງແວດລ້ອມ. ການປະຕິບັດການກະສິກໍາແບບສຸມໃນອຸດສາຫະກໍາກະສິກໍາສັດເຮັດໃຫ້ສິ່ງເສດເຫຼືອຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ມີສານປົນເປື້ອນຕ່າງໆ, ລວມທັງເຊື້ອພະຍາດ, ສານອາຫານເກີນ, ແລະສານເຄມີຕົກຄ້າງ. ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຜະລິດຕະພັນສິ່ງເສດເຫຼືອເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຊອກຫາຊ່ອງທາງເຂົ້າໄປໃນນ້ໍາ, ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການປົນເປື້ອນແລະສ້າງຄວາມສ່ຽງຕໍ່ສຸຂະພາບແລະລະບົບນິເວດຂອງມະນຸດ. ການປ່ອຍສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວເຂົ້າໄປໃນແຫຼ່ງນ້ໍາສາມາດນໍາໄປສູ່ການ overload ທາດອາຫານ, ສົ່ງເສີມການຂະຫຍາຍຕົວຂອງດອກໄມ້ algal ທີ່ເປັນອັນຕະລາຍແລະ depleting ລະດັບອົກຊີເຈນ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການເສຍຊີວິດຂອງສິ່ງມີຊີວິດໃນນ້ໍາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ການປະກົດຕົວຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອແລະຢາສັດຕະວະແພດອື່ນໆໃນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເຮັດໃຫ້ບັນຫາການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ.
ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປໃນຟາມ
ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປໃນການກະສິກໍາສັດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມກັງວົນທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ສຸຂະພາບສາທາລະນະແລະສິ່ງແວດລ້ອມ. ຢາຕ້ານເຊື້ອມັກຈະຖືກຄຸ້ມຄອງໃຫ້ສັດລ້ຽງເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍເພື່ອສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕ ແລະປ້ອງກັນພະຍາດຕ່າງໆພາຍໃນສະພາບການປູກຝັງທີ່ແອອັດ ແລະ ບໍ່ມີສຸຂາພິບານ. ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປນີ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປະກົດຕົວແລະການແຜ່ກະຈາຍຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ຢາເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີປະສິດຕິຜົນໃນການປິ່ນປົວການຕິດເຊື້ອທັງໃນຄົນແລະສັດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປະກົດຕົວຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອໃນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດສາມາດປົນເປື້ອນດິນ, ແຫຼ່ງນ້ໍາ, ແລະລະບົບນິເວດອ້ອມຂ້າງ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ປະນີປະນອມຄຸນນະພາບຂອງຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ຍັງເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍຕ້ານເຊື້ອຢາຕ້ານເຊື້ອທີ່ແຜ່ລາມຜ່ານສະພາບແວດລ້ອມ.
ນ້ຳເປື້ອນ, ການສະໜອງອາຫານທີ່ປົນເປື້ອນ
ການປົນເປື້ອນທາງນ້ໍາແລະການສະຫນອງອາຫານທີ່ມີມົນລະພິດແມ່ນບັນຫາທີ່ສໍາຄັນອີກອັນຫນຶ່ງທີ່ເກີດຈາກການປະຕິບັດການກະສິກໍາສັດ. ນໍ້າໄຫຼອອກຈາກຟາມລ້ຽງສັດ, ລວມທັງຝຸ່ນຄອກແລະຝຸ່ນເຄມີ, ສາມາດແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນແຫຼ່ງນ້ໍາໃກ້ຄຽງ, ເຮັດໃຫ້ເກີດມົນລະພິດໃນແມ່ນ້ໍາ, ທະເລສາບ, ແລະນ້ໍາໃຕ້ດິນ. ມົນລະພິດນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ລະບົບນິເວດຂອງນ້ໍາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສ່ຽງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດເມື່ອບໍລິໂພກຜ່ານນ້ໍາດື່ມທີ່ປົນເປື້ອນຫຼືອາຫານທະເລທີ່ປົນເປື້ອນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປະກົດຕົວຂອງມົນລະພິດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍໃນອາຫານສັດ, ເຊັ່ນຢາປາບສັດຕູພືດແລະໂລຫະຫນັກ, ສາມາດສະສົມຢູ່ໃນເນື້ອເຍື່ອຂອງສັດລ້ຽງ, ເຂົ້າໄປໃນລະບົບຕ່ອງໂສ້ອາຫານຂອງມະນຸດໃນທີ່ສຸດ. ສິ່ງປົນເປື້ອນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດສົ່ງຜົນຮ້າຍຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດ, ລວມທັງຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການເປັນພະຍາດ ແລະພະຍາດບາງຢ່າງ.
ຜົນກະທົບຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດ, ຜົນສະທ້ອນຮ້າຍແຮງ
ການຄຸ້ມຄອງສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກຳທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ແລະມົນລະພິດທີ່ເກີດຈາກການກະສິກຳສັດສາມາດສົ່ງຜົນສະທ້ອນຮ້າຍແຮງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດ. ການສໍາຜັດກັບນ້ໍາທີ່ປົນເປື້ອນ, ບໍ່ວ່າຈະຜ່ານກິດຈະກໍາການບໍລິໂພກຫຼືການພັກຜ່ອນ, ສາມາດນໍາໄປສູ່ບັນຫາສຸຂະພາບຕ່າງໆເຊັ່ນ: ການຕິດເຊື້ອໃນກະເພາະລໍາໄສ້, ການລະຄາຍເຄືອງຜິວຫນັງ, ແລະແມ້ກະທັ້ງພະຍາດຊໍາເຮື້ອໃນໄລຍະຍາວ. ການປະກົດຕົວຂອງເຊື້ອພະຍາດ, ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ແລະສານອັນຕະລາຍອື່ນໆໃນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດຍັງສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເກີດຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການບໍລິໂພກຜະລິດຕະພັນສັດທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍມົນລະພິດຫຼືຢາຕ້ານເຊື້ອສາມາດເຮັດໃຫ້ຄວາມສ່ຽງດ້ານສຸຂະພາບເຫຼົ່ານີ້ຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ.
ຢາຕ້ານເຊື້ອໃນສັດລ້ຽງສັດແຜ່ຫຼາຍ
ມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອໃນອາຫານສັດແມ່ນການປະຕິບັດຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນອຸດສາຫະກໍາກະສິກໍາສັດ. ວິທີການນີ້ຖືກນໍາໃຊ້ຕົ້ນຕໍເພື່ອສົ່ງເສີມການຂະຫຍາຍຕົວແລະປ້ອງກັນພະຍາດໃນສັດ, ແຕ່ມັນໄດ້ສ້າງຄວາມກັງວົນກ່ຽວກັບຜົນກະທົບຂອງມັນຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດແລະສິ່ງແວດລ້ອມ. ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຢ່າງເປັນປົກກະຕິໃນອາຫານສັດສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເຊິ່ງອາດຈະເຮັດໃຫ້ຢາທີ່ສໍາຄັນເຫຼົ່ານີ້ມີປະສິດທິພາບຫນ້ອຍໃນການປິ່ນປົວການຕິດເຊື້ອໃນສັດແລະຄົນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປະກົດຕົວຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອໃນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດສາມາດປົນເປື້ອນດິນແລະແຫຼ່ງນ້ໍາ, ເຮັດໃຫ້ເກີດມົນລະພິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມແລະການແຜ່ກະຈາຍຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອຕື່ມອີກ. ດັ່ງນັ້ນ, ການແກ້ໄຂບັນຫາຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອໃນອາຫານສັດແມ່ນສ່ວນປະກອບສໍາຄັນໃນການແກ້ໄຂການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອແລະຫຼຸດຜ່ອນມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ.
ການປະຕິບັດອັນຮີບດ່ວນທີ່ຈໍາເປັນເພື່ອແກ້ໄຂ
ເຫັນໄດ້ວ່າ ການກະທຳອັນຮີບດ່ວນແມ່ນມີຄວາມຈຳເປັນເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາອັນຮີບດ່ວນກ່ຽວກັບການຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອ ແລະ ມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກຳສັດ. ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ສໍາຄັນຕໍ່ສຸຂະພາບສາທາລະນະ, ຄວາມຍືນຍົງດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ, ແລະສະຫວັດດີການໂດຍລວມຂອງຊຸມຊົນຂອງພວກເຮົາ. ໂດຍການປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ທັນການ, ພວກເຮົາສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອ ແລະ ມົນລະພິດ, ຮັກສາສຸຂະພາບຂອງທັງມະນຸດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມສຳລັບຄົນລຸ້ນຫຼັງ.
ສະຫຼຸບແລ້ວ, ມັນເຫັນໄດ້ວ່າບັນຫາການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອແລະມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດແມ່ນຄວາມກັງວົນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ. ການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍເກີນໄປໃນການກະສິກໍາສັດແລະການປົນເປື້ອນຜົນມາຈາກສະພາບແວດລ້ອມຂອງພວກເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງໂລກຂອງພວກເຮົາ.
FAQ
ສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດປະກອບສ່ວນຕໍ່ການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍແນວໃດ?
ສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ, ເຊັ່ນ: ຝຸ່ນ, ມີສານຕ້ານເຊື້ອທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງທີ່ໃຊ້ໃນການລ້ຽງສັດ. ເມື່ອສິ່ງເສດເຫຼືອນີ້ຖືກຄຸ້ມຄອງຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ມັນສາມາດປົນເປື້ອນແຫຼ່ງນ້ໍາແລະດິນ, ນໍາໄປສູ່ການແຜ່ກະຈາຍຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຕິດຕໍ່ກັບມະນຸດໂດຍຜ່ານການຕິດຕໍ່ໂດຍກົງຫຼືການບໍລິໂພກອາຫານແລະນ້ໍາທີ່ປົນເປື້ອນ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ການສໍາຜັດກັບຢາຕ້ານເຊື້ອຫຼາຍຄັ້ງໃນສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດສາມາດເລືອກແລະສົ່ງເສີມການຂະຫຍາຍຕົວຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອ, ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມກັງວົນຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍແລະຫຼຸດຜ່ອນປະສິດທິພາບຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອໃນການປິ່ນປົວການຕິດເຊື້ອແບັກທີເລຍ.
ມົນລະພິດຕົ້ນຕໍທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດແມ່ນຫຍັງແລະມີຜົນກະທົບແນວໃດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ?
ມົນລະພິດຕົ້ນຕໍທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດແມ່ນໄນໂຕຣເຈນ, phosphorus, ແລະເຊື້ອພະຍາດ. ມົນລະພິດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ໄນໂຕຣເຈນແລະ phosphorus ຫຼາຍເກີນໄປຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດສາມາດນໍາໄປສູ່ມົນລະພິດທາງນ້ໍາ, ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຂອງພືດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍແລະລະດັບອົກຊີເຈນໃນລະບົບນິເວດນ້ໍາ. ນີ້ສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ປາແລະສິ່ງມີຊີວິດນ້ໍາອື່ນໆ. ເຊື້ອພະຍາດໃນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດສາມາດປົນເປື້ອນແຫຼ່ງນ້ໍາ, ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສ່ຽງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງມະນຸດແລະປະກອບສ່ວນຕໍ່ການແຜ່ກະຈາຍຂອງພະຍາດ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວເຊັ່ນ: methane, ຈາກການກະສິກໍາສັດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ. ໂດຍລວມແລ້ວ, ສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ຄຸນນະພາບນ້ໍາ, ຊີວະນາໆພັນ, ແລະສະພາບອາກາດ.
ການກໍາຈັດສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງເຮັດໃຫ້ມົນລະພິດແລະການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອແນວໃດ?
ການກໍາຈັດສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງເຮັດໃຫ້ມົນລະພິດແລະການຕໍ່ຕ້ານກັບຢາຕ້ານເຊື້ອໂດຍຜ່ານການປ່ອຍສານອັນຕະລາຍແລະເຊື້ອແບັກທີເຣັຍເຂົ້າໄປໃນສິ່ງແວດລ້ອມ. ສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດມີໄນໂຕຣເຈນ ແລະ phosphorus ສູງ, ເຊິ່ງສາມາດປົນເປື້ອນແຫຼ່ງນໍ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດມົນລະພິດທາງໂພຊະນາການ, ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການເກີດອັກຄີໄພທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ ແລະ ຂາດອົກຊີໃນລະບົບນິເວດຂອງນໍ້າ. ນອກຈາກນັ້ນ, ສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງສັດມີສານຕ້ານເຊື້ອທີ່ຕົກຄ້າງ, ເຊິ່ງສາມາດສົ່ງເສີມການພັດທະນາຂອງເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ທົນທານຕໍ່ຢາຕ້ານເຊື້ອເມື່ອປ່ອຍອອກມາໃນສະພາບແວດລ້ອມ. ເຊື້ອແບັກທີເຣັຍເຫຼົ່ານີ້ສາມາດແຜ່ລາມໄປສູ່ມະນຸດໂດຍຜ່ານນ້ໍາປົນເປື້ອນ, ດິນ, ຫຼືອາຫານ, ເຮັດໃຫ້ຢາຕ້ານເຊື້ອປະສິດທິພາບຫນ້ອຍໃນການປິ່ນປົວການຕິດເຊື້ອແລະເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ສຸຂະພາບສາທາລະນະ.
ມີຍຸດທະສາດ ຫຼື ເທັກໂນໂລຍີອັນໃດແດ່ທີ່ຖືກພັດທະນາເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນມົນລະພິດ ແລະ ການຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອທີ່ເກີດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ?
ບາງຍຸດທະສາດ ແລະ ເທັກໂນໂລຍີ ທີ່ຖືກພັດທະນາເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນມົນລະພິດ ແລະ ການຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອທີ່ເກີດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດ ລວມມີການໃຊ້ເຄື່ອງຍ່ອຍອານາໂຣບິກເພື່ອປ່ຽນຝຸ່ນຊີວະພາບ ແລະ ຝຸ່ນ, ການປະຕິບັດເຕັກນິກການກະສິກໍາທີ່ຊັດເຈນເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການຜະລິດສິ່ງເສດເຫຼືອ, ການພັດທະນາແຫຼ່ງທາດໂປຼຕີນທາງເລືອກເຊັ່ນ: ເປັນຊີ້ນທີ່ປູກຈາກພືດ ແລະໃນຫ້ອງທົດລອງ, ແລະການໃຊ້ probiotics ແລະ phage ບຳບັດເປັນທາງເລືອກຂອງຢາຕ້ານເຊື້ອໃນອາຫານສັດ. ນອກນີ້, ຍັງໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລະບຽບການທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ປັບປຸງການຄຸ້ມຄອງສິ່ງເສດເຫຼືອ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຊຸກຍູ້ຄວາມຍືນຍົງຂອງອຸດສາຫະກຳກະສິກຳສັດ.
ຜົນກະທົບດ້ານສຸຂະພາບທີ່ອາດມີຕໍ່ມະນຸດ ແລະສັດທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ກັບພື້ນທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອ ແລະມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດແມ່ນຫຍັງ?
ຜົນກະທົບດ້ານສຸຂະພາບທີ່ອາດມີຕໍ່ມະນຸດ ແລະສັດທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ກັບພື້ນທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຕໍ່ຕ້ານຢາຕ້ານເຊື້ອ ແລະມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດລວມມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຕິດເຊື້ອທີ່ຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອ, ລະບົບພູມຄຸ້ມກັນທີ່ຖືກທໍາລາຍ, ບັນຫາທາງເດີນຫາຍໃຈ, ການປົນເປື້ອນຂອງນໍ້າ ແລະດິນ, ແລະການສໍາຜັດກັບເຊື້ອພະຍາດ ແລະສານພິດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ. ການຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອສາມາດນໍາໄປສູ່ການຕິດເຊື້ອທີ່ຍາກທີ່ຈະປິ່ນປົວ, ໃນຂະນະທີ່ມົນລະພິດຈາກສິ່ງເສດເຫຼືອກະສິກໍາສັດສາມາດປະກອບສ່ວນຕໍ່ການແຜ່ກະຈາຍຂອງພະຍາດແລະເຊື້ອແບັກທີເຣັຍທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ. ອັນນີ້ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ອັນໃຫຍ່ຫລວງຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງຄົນແລະສັດ, ພ້ອມທັງລະບົບນິເວດລວມ. ມາດຕະການທີ່ມີປະສິດທິພາບເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອໃນການກະສິກໍາສັດແລະການຄຸ້ມຄອງສິ່ງເສດເຫຼືອທີ່ເຫມາະສົມແມ່ນມີຄວາມຈໍາເປັນເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງດ້ານສຸຂະພາບເຫຼົ່ານີ້.