Η σχέση μεταξύ της φτώχειας και της σκληρότητας των ζώων αποκαλύπτει ένα πολύπλοκο ζήτημα που αλληλοσυνδέει τις ανθρώπινες δυσκολίες με την κακομεταχείριση των ζώων. Η οικονομική στέρηση συχνά περιορίζει την πρόσβαση σε βασικούς πόρους όπως η κτηνιατρική φροντίδα, η σωστή διατροφή και η εκπαίδευση στην υπεύθυνη ιδιοκτησία κατοικίδιων ζώων, αφήνοντας τα ζώα ευάλωτα σε παραμέληση και κατάχρηση. Ταυτόχρονα, η οικονομική πίεση σε κοινότητες χαμηλού εισοδήματος μπορεί να οδηγήσει τα άτομα να δώσουν προτεραιότητα στην επιβίωση για την καλή διαβίωση των ζώων ή να συμμετάσχουν σε εκμεταλλευτικές πρακτικές που αφορούν ζώα για εισόδημα. Αυτή η παραβλεφθείσα σχέση υπογραμμίζει την ανάγκη για στοχοθετημένες πρωτοβουλίες που αντιμετωπίζουν τόσο την ανακούφιση της φτώχειας όσο και την ευημερία των ζώων, προωθώντας τη συμπόνια ενώ αντιμετωπίζουν συστηματικές προκλήσεις που διαιωνίζουν τον πόνο για ανθρώπους και ζώα










