ສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງຊັບພະຍາກອນ

ການກະສິກໍາສັດອຸດສາຫະກໍາເປັນຂະແຫນງການທີ່ມີຊັບພະຍາກອນພິເສດ, ບໍລິໂພກນ້ໍາຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ, ອາຫານ, ແລະພະລັງງານເພື່ອຜະລິດຊີ້ນ, ນົມ, ແລະຜະລິດຕະພັນສັດອື່ນໆ. ການປະຕິບັດການລ້ຽງສັດຂະຫນາດໃຫຍ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີປະລິມານນ້ໍາທີ່ສໍາຄັນບໍ່ພຽງແຕ່ສໍາລັບສັດເອງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປູກພືດທີ່ລ້ຽງພວກມັນ, ເຮັດໃຫ້ອຸດສາຫະກໍາເປັນຫນຶ່ງໃນຜູ້ປະກອບສ່ວນທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນການຂາດນ້ໍາຈືດໃນທົ່ວໂລກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການຜະລິດພືດອາຫານຕ້ອງການຝຸ່ນ, ຢາປາບສັດຕູພືດ, ແລະດິນ, ທັງຫມົດແມ່ນເພີ່ມຮອຍຕີນຂອງສິ່ງແວດລ້ອມ.
ການຂາດປະສິດທິພາບຂອງການປ່ຽນແຄລໍລີ່ຈາກພືດເປັນທາດໂປຼຕີນຈາກສັດຈະຂະຫຍາຍສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງຊັບພະຍາກອນຫຼາຍຂຶ້ນ. ສໍາລັບຊີ້ນທີ່ຜະລິດໄດ້ທຸກກິໂລກຣາມ, ນໍ້າ, ພະລັງງານ, ແລະເມັດພືດແມ່ນໃຊ້ຫຼາຍກວ່າການຜະລິດຄຸນຄ່າທາງໂພຊະນາການດຽວກັນຈາກອາຫານຈາກພືດ. ຄວາມ​ບໍ່​ສົມ​ດຸນ​ນີ້​ມີ​ຜົນ​ສະທ້ອນ​ອັນ​ກວ້າງ​ຂວາງ, ຈາກ​ການ​ປະກອບສ່ວນ​ໃຫ້​ຄວາມ​ບໍ່​ໝັ້ນຄົງ​ດ້ານ​ສະບຽງ​ອາຫານ ​ໄປ​ສູ່​ການ​ເສື່ອມ​ໂຊມ​ຂອງ​ສິ່ງ​ແວດ​ລ້ອມ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປຸງແຕ່ງ, ການຂົນສົ່ງ, ແລະເຄື່ອງເຮັດຄວາມເຢັນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານຫຼາຍເຮັດໃຫ້ການຂະຫຍາຍກາກບອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຜະລິດຕະພັນສັດ.
ໝວດໝູ່ນີ້ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມສຳຄັນອັນສຳຄັນຂອງການປະຕິບັດຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການເລືອກອາຫານ. ໂດຍການເຂົ້າໃຈວິທີການປູກຝັງອຸດສາຫະກໍາເຮັດໃຫ້ນ້ໍາ, ດິນ, ແລະພະລັງງານ, ບຸກຄົນແລະຜູ້ວາງນະໂຍບາຍສາມາດຕັດສິນໃຈຢ່າງມີຂໍ້ມູນເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນສິ່ງເສດເຫຼືອ, ປັບປຸງຄວາມຍືນຍົງ, ແລະສະຫນັບສະຫນູນລະບົບອາຫານທີ່ມີປະສິດທິພາບ, ສະເຫມີພາບ, ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ. ທາງເລືອກທີ່ຍືນຍົງ, ລວມທັງອາຫານທີ່ອີງໃສ່ພືດແລະການກະສິກໍາແບບຟື້ນຟູ, ແມ່ນຍຸດທະສາດທີ່ສໍາຄັນສໍາລັບການຫຼຸດຜ່ອນສິ່ງເສດເຫຼືອຂອງຊັບພະຍາກອນໃນຂະນະທີ່ປົກປ້ອງອະນາຄົດຂອງດາວເຄາະ.

ຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມຂອງການປູກສັດລ້ຽງ: ການຜະລິດຊີ້ນມີຜົນກະທົບຕໍ່ດາວເຄາະແລະຮູບຮ່າງທີ່ຍືນຍົງ

ການລ້ຽງສັດລ້ຽງສັດໄດ້ເປັນພື້ນຖານຂອງການລ້ຽງສັດແລະກິດຈະກໍາທາງເສດຖະກິດຂອງມະນຸດ, ແຕ່ຍັງມີຮອຍຕີນຂອງສິ່ງແວດລ້ອມ. ຄວາມຕ້ອງການຂອງໂລກທີ່ເພີ່ມຂື້ນສໍາລັບຊີ້ນສັດແລະນົມທີ່ເລັ່ງ, ເລັ່ງການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວ, ເຮັດໃຫ້ຊັບພະຍາກອນນ້ໍາຕົກລົງ, ແລະລົບກວນຊີວະນາໆພັນ. ຜົນກະທົບແບບປະສົມເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດໃນຂະນະທີ່ທໍາລາຍລະບົບນິເວດທີ່ສໍາຄັນຕໍ່ຊີວິດໃນໂລກ. ໃນຖານະເປັນການຮັບຮູ້, ອາຫານການກິນ, ອາຫານທີ່ອີງໃສ່ພືດແລະການປະຕິບັດການກະສິກໍາແບບຍືນຍົງຈະເກີດຂື້ນເປັນເສັ້ນທາງທີ່ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບເຫຼົ່ານີ້. ບົດຂຽນນີ້ຄົ້ນຫາຜົນສະທ້ອນດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມຂອງການຜະລິດລ້ຽງສັດແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນແນວໃດທີ່ການປ່ຽນອາຫານທີ່ມີສະຕິສາມາດປະກອບສ່ວນໃຫ້ເປັນດາວທີ່ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງແລະລະບົບອາຫານທີ່ທົນທານກວ່າເກົ່າ

ເປັນຫຍັງການກິນຊີ້ນສັດຈຶ່ງເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງທ່ານແລະດາວເຄາະ

ຄວາມຈິງກ່ຽວກັບການກິນຊີ້ນສັດແມ່ນເປັນຕາຕົກໃຈຫຼາຍກ່ວາຫຼາຍຄົນຮັບຮູ້, ກັບຜົນສະທ້ອນທີ່ຂະຫຍາຍໄກເກີນກວ່າໂຕະກິນເຂົ້າ. ຈາກການເລັ່ງການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດແລະການປຸງແຕ່ງການຕັດໄມ້ເພື່ອປ້ອງກັນທາງນ້ໍາແລະເຮັດໃຫ້ຊັບພະຍາກອນສໍາຄັນ, ການກະສິກໍາທີ່ເປັນອັນດັບຫນຶ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການທໍາລາຍສິ່ງແວດລ້ອມ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ຊີ້ນທີ່ບໍລິໂພກໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມສ່ຽງດ້ານສຸຂະພາບທີ່ຮ້າຍແຮງເຊັ່ນ: ພະຍາດຫົວໃຈ, ມະເລັງ, ແລະຕ້ານທານຢາຕ້ານເຊື້ອ. ອຸດສາຫະກໍານີ້ຍັງເຮັດໃຫ້ມີຄວາມກັງວົນໃຈຍ້ອນການຮັກສາສັດໃນຟາມຂອງມັນ. ໂດຍການຫັນໄປສູ່ອາຫານທີ່ອີງໃສ່ໂຮງງານ, ພວກເຮົາສາມາດຫຼຸດຜ່ອນສຸຂະພາບນິເວດວິທະຍາຂອງພວກເຮົາ, ແລະສະຫນັບສະຫນູນໃນໂລກທີ່ມີຄວາມສຸກສໍາລັບບຸກຄົນທີ່ສະແຫວງຫາການປ່ຽນແປງໃນທາງບວກ

ເປັນຫຍັງຕ້ອງໄປປູກພືດ?

ສຳຫຼວດເຫດຜົນອັນມີພະລັງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການກິນພືດ, ແລະຊອກຫາວິທີທີ່ການເລືອກອາຫານຂອງເຈົ້າສຳຄັນແທ້ໆ.

ວິທີການໄປປູກພືດ?

ຄົ້ນພົບຂັ້ນຕອນງ່າຍໆ, ເຄັດລັບອັດສະລິຍະ, ແລະຊັບພະຍາກອນທີ່ເປັນປະໂຫຍດເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນການເດີນທາງຈາກພືດຂອງທ່ານດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ງ່າຍ.

ອ່ານ FAQs

ຊອກຫາຄໍາຕອບທີ່ຊັດເຈນສໍາລັບຄໍາຖາມທົ່ວໄປ.