ການກິນອາຫານແບບຍືນຍົງແມ່ນສຸມໃສ່ການສ້າງລະບົບອາຫານທີ່ສະຫນັບສະຫນູນຄວາມສົມດຸນລະບົບນິເວດທີ່ຍາວນານ, ສະຫວັດດີການສັດ, ແລະສະຫວັດດີພາບຂອງມະນຸດ. ຢູ່ທີ່ຫຼັກຂອງມັນ, ມັນສົ່ງເສີມໃຫ້ການຫຼຸດຜ່ອນການເພິ່ງພາອາໄສຜະລິດຕະພັນທີ່ອີງໃສ່ສັດແລະຮັບເອົາຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດທີ່ຕ້ອງການຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດຫນ້ອຍລົງ.
ຫມວດຫມູ່ນີ້ກວດເບິ່ງວ່າອາຫານຢູ່ໃນແຜ່ນຂອງພວກເຮົາເຊື່ອມໂຍງກັບບັນຫາທົ່ວໂລກທີ່ກວ້າງຂວາງເຊັ່ນ: ການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດ, ການຂາດແຄນນ້ໍາ, ແລະຄວາມບໍ່ສະເຫມີພາບຂອງສັງຄົມ. ມັນຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ບໍ່ມີການກະສິກໍາທີ່ບໍ່ມີການກະສິກໍາແລະການຜະລິດອາຫານອຸດສາຫະກໍາທີ່ຖ່າຍຮູບໃນຂະນະທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວິທີການເລືອກທີ່ອີງໃສ່ການປະຕິບັດຕົວຈິງ.
ນອກເຫນືອຈາກຜົນປະໂຫຍດດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ, ການກິນທີ່ຍືນຍົງຍັງແກ້ໄຂບັນຫາຄວາມສະເຫມີພາບຂອງອາຫານແລະຄວາມປອດໄພດ້ານສະບຽງອາຫານທົ່ວໂລກ. ມັນກວດກາເບິ່ງວິທີການປ່ຽນຮູບແບບກ່ຽວກັບອາຫານສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ມີປະຊາກອນທີ່ເຂັ້ມຂົ້ນ, ຫຼຸດຜ່ອນອາຫານທີ່ມີທາດບໍາລຸງໃນທົ່ວຊຸມຊົນທີ່ມີທາດບໍາລຸງ.
ໂດຍການສອດຄ່ອງອາຫານປະຈໍາວັນທີ່ມີຫລັກສູດຄວາມຍືນຍົງ, ປະເພດນີ້ມີພະຍາດໃຫ້ປະຊາຊົນກິນໃນແບບທີ່ປົກປ້ອງຊີວິດ, ແລະສະຫນັບສະຫນູນຄົນລຸ້ນຫລັງ.
ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ມີຄວາມຮັບຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມຂອງການຜະລິດຊີ້ນແລະນົມ. ຈາກການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວໄປສູ່ການທໍາລາຍປ່າ, ອຸດສາຫະກໍາຊີ້ນແລະນົມມີບົດບາດສໍາຄັນຕໍ່ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດແລະບັນຫາສິ່ງແວດລ້ອມອື່ນໆ. ໃນບົດຄວາມ blog ນີ້, ພວກເຮົາຈະຄົ້ນຫາວິທີການຕ່າງໆໃນການຕັດຊີ້ນແລະນົມອອກສາມາດເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກ, ຈາກການຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວກັບການອະນຸລັກຊັບພະຍາກອນນ້ໍາ. ເຂົ້າຮ່ວມກັບພວກເຮົາໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາ delve ເຂົ້າໄປໃນກໍລະນີສິ່ງແວດລ້ອມສໍາລັບການກິນອາຫານພືດ. ຜົນກະທົບດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມຂອງການຜະລິດຊີ້ນ ແລະ ນົມ 1. ອຸດສາຫະກໍາຊີ້ນ ແລະ ນົມ ແມ່ນການປະກອບສ່ວນອັນສໍາຄັນຕໍ່ກັບການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວໃນທົ່ວໂລກ. ການຜະລິດຊີ້ນແລະຜະລິດຕະພັນນົມປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ, ລວມທັງຄາບອນໄດອອກໄຊ, methane, ແລະ nitrous oxide. ການປ່ອຍອາຍພິດເຫຼົ່ານີ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປ່ຽນແປງດິນຟ້າອາກາດແລະໂລກຮ້ອນ. 2. ການຜະລິດລ້ຽງສັດຕ້ອງການຊັບພະຍາກອນດິນ, ນໍ້າ ແລະ ອາຫານເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ. ການລ້ຽງສັດ…