यस वर्गले जनावर शोषणको मानवीय आयामको अनुसन्धान गर्दछ - हामी व्यक्ति र समाजको रूपमा क्रूरताको प्रणालीलाई कसरी औचित्य दिन्छौं, कायम राख्छौं, वा प्रतिरोध गर्छौं। सांस्कृतिक परम्परा र आर्थिक निर्भरतादेखि सार्वजनिक स्वास्थ्य र आध्यात्मिक विश्वाससम्म, जनावरहरूसँगको हाम्रो सम्बन्धले हामीले राखेका मूल्यहरू र हामीले बस्ने शक्ति संरचनाहरूलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। "मानव" खण्डले यी सम्बन्धहरूको अन्वेषण गर्दछ, जसले हाम्रो आफ्नै कल्याण हामीले हावी गर्ने जीवनसँग कति गहिरो रूपमा गाँसिएको छ भनेर प्रकट गर्दछ।
हामी कसरी मासु-भारी आहार, औद्योगिक खेती, र विश्वव्यापी आपूर्ति शृङ्खलाहरूले मानव पोषण, मानसिक स्वास्थ्य र स्थानीय अर्थतन्त्रलाई हानि पुर्याउँछन् भनेर जाँच गर्छौं। सार्वजनिक स्वास्थ्य संकट, खाद्य असुरक्षा, र वातावरणीय पतन पृथक घटनाहरू होइनन् - तिनीहरू एक दिगो प्रणालीका लक्षणहरू हुन् जसले मानिसहरू र ग्रह भन्दा नाफालाई प्राथमिकता दिन्छ। एकै समयमा, यो वर्गले आशा र रूपान्तरणलाई हाइलाइट गर्दछ: शाकाहारी परिवारहरू, खेलाडीहरू, समुदायहरू, र कार्यकर्ताहरू जसले मानव-जनावर सम्बन्धको पुनर्कल्पना गरिरहेका छन् र जीवनयापनको थप लचिलो, दयालु तरिकाहरू निर्माण गरिरहेका छन्।
जनावरको प्रयोगको नैतिक, सांस्कृतिक र व्यावहारिक प्रभावहरूको सामना गरेर, हामी आफैंलाई पनि सामना गर्छौं। हामी कस्तो प्रकारको समाजको हिस्सा बन्न चाहन्छौं? हाम्रा छनौटहरूले हाम्रा मूल्यहरूलाई कसरी प्रतिबिम्बित गर्छन् वा धोका दिन्छन्? न्यायतर्फको बाटो - जनावर र मानिस दुवैका लागि - एउटै हो। जागरूकता, समानुभूति र कार्यको माध्यमबाट, हामी धेरै पीडा निम्त्याउने विच्छेदनलाई मर्मत गर्न सुरु गर्न सक्छौं, र अझ न्यायपूर्ण र दिगो भविष्यतर्फ अघि बढ्न सक्छौं।
हामी सबैले कारखाना खेतीको बारेमा सुनेका छौं, तर यसको अमानवीय अभ्यासहरूको वास्तविकतालाई अब उपेक्षा गर्न सकिँदैन। यस उद्योगको घातीय बृद्धिले जनावरहरूको कल्याण र हाम्रो खाना छनौटहरूको नैतिक प्रभावहरूको बारेमा गम्भीर चिन्ताहरू खडा गरेको छ। फ्याक्ट्री खेती पछाडिको कुरूप सत्यमा प्रकाश पार्ने र यसको अमानवीय अभ्यासहरूमा हामी किन आँखा चिम्लेर बस्न सक्दैनौं भनेर अन्वेषण गर्ने समय आएको छ। फ्याक्ट्री खेती बुझ्ने कारखाना खेती, जसलाई गहन खेती वा औद्योगिक कृषि पनि भनिन्छ, एक प्रणाली हो जसले पशु कल्याण भन्दा नाफा र दक्षतालाई प्राथमिकता दिन्छ। यी सुविधाहरूमा, जनावरहरूलाई सानो ठाउँहरूमा, प्राय: ब्याट्रीको पिंजराहरूमा, गर्भावस्थाको टोकरीहरू, वा भीडभाड भएका भण्डारहरूमा बन्द गरिन्छ। यी सीमित ठाउँहरूले जनावरहरूको आवागमनलाई मात्र सीमित गर्दैन तर तिनीहरूलाई प्राकृतिक व्यवहारमा संलग्न हुनबाट पनि रोक्छ। आफ्नो पखेटा फैलाउन नसक्ने कुखुरा वा गर्भवती सुँगुर आफ्नो टोकरीमा घुम्न नसक्ने कल्पना गर्नुहोस्। मनोवैज्ञानिक र शारीरिक असर…