ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਤੋਂ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ, ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੂਰਗਾਮੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਵਰਤੋਂ ਨੇ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ-ਰੋਧਕ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਇਲਾਜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਸੰਘਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕਾਰਜਾਂ (CAFOs) ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਕਾਂ - ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ, ਹਾਰਮੋਨ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ - ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਜਲਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੋਧਕ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਫੈਲਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਟਿਕਾਊ ਖੇਤੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਨੈਤਿਕ ਪਹੁੰਚਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।










