Saklaw ng kalupitan sa hayop ang malawak na hanay ng mga gawain kung saan ang mga hayop ay napapabayaan, sinasamantala, at sinasadyang pananakit para sa mga layunin ng tao. Mula sa kalupitan ng factory farming at hindi makataong mga pamamaraan ng pagpatay hanggang sa nakatagong pagdurusa sa likod ng mga industriya ng libangan, produksyon ng damit, at eksperimento, ang kalupitan ay nagpapakita ng sarili sa hindi mabilang na anyo sa iba't ibang industriya at kultura. Kadalasang itinatago mula sa paningin ng publiko, ang mga gawaing ito ay nagpapawalang-bisa sa pagmamaltrato sa mga may kamalayang nilalang, na ginagawang mga kalakal lamang sila sa halip na kilalanin sila bilang mga indibidwal na may kakayahang makaramdam ng sakit, takot, at kagalakan.
Ang pagpapatuloy ng kalupitan sa hayop ay nakaugat sa mga tradisyon, mga industriyang nakatuon sa kita, at kawalang-bahala ng lipunan. Halimbawa, ang masinsinang mga operasyon sa pagsasaka ay inuuna ang produktibidad kaysa sa kapakanan, na ginagawang mga yunit ng produksyon ang mga hayop. Katulad nito, ang pangangailangan para sa mga produktong tulad ng balahibo, mga kakaibang balat, o mga kosmetikong sinubukan ng hayop ay nagpapatuloy sa mga siklo ng pagsasamantala na hindi isinasaalang-alang ang pagkakaroon ng mga makataong alternatibo. Ipinapakita ng mga gawaing ito ang kawalan ng balanse sa pagitan ng kaginhawahan ng tao at ng mga karapatan ng mga hayop na mamuhay nang malaya mula sa hindi kinakailangang pagdurusa.
Sinusuri ng seksyong ito ang mas malawak na implikasyon ng kalupitan na lampas sa mga indibidwal na kilos, na binibigyang-diin kung paano pinapanatili ng sistematiko at kultural na pagtanggap ang mga industriyang nakabatay sa pinsala. Binibigyang-diin din nito ang kapangyarihan ng indibidwal at kolektibong pagkilos—mula sa pagtataguyod para sa mas matibay na batas hanggang sa paggawa ng etikal na mga pagpili ng mamimili—sa paghamon sa mga sistemang ito. Ang pagtugon sa kalupitan sa hayop ay hindi lamang tungkol sa pagprotekta sa mga mahihinang nilalang kundi pati na rin sa muling pagbibigay-kahulugan sa ating mga responsibilidad sa moral at paghubog ng isang kinabukasan kung saan ang habag at hustisya ay gumagabay sa ating pakikipag-ugnayan sa lahat ng nabubuhay na nilalang.
Ang pagsasamantala sa mga hayop ay isang malaganap na isyu na sumasakit sa ating lipunan sa loob ng maraming siglo. Mula sa paggamit ng mga hayop para sa pagkain, pananamit, libangan, at eksperimento, ang pagsasamantala sa mga hayop ay naging malalim na nakaugat sa ating kultura. Ito ay naging normal na marami sa atin ay hindi na ito pinag-iisipan. Madalas nating binibigyang-katwiran ito sa pamamagitan ng pagsasabing, "ginagawa ito ng lahat," o sa pamamagitan lamang ng paniniwala na ang mga hayop ay mas mababang nilalang na nilalayong pagsilbihan ang ating mga pangangailangan. Gayunpaman, ang mentalidad na ito ay hindi lamang nakakapinsala sa mga hayop kundi pati na rin sa ating sariling moral na kompas. Panahon na para lumaya mula sa siklong ito ng pagsasamantala at pag-isipang muli ang ating relasyon sa mga hayop. Sa artikulong ito, tutuklasin natin ang iba't ibang anyo ng pagsasamantala sa hayop, ang mga kahihinatnan nito sa ating planeta at sa mga naninirahan dito, at kung paano tayo magkakasamang makikipagtulungan tungo sa paglaya mula sa nakapipinsalang siklong ito. Panahon na para tayo ay sumulong patungo sa isang…










