Perspektîfên çandî şêweyê didin ka civak çawa heywanan dibînin û bi wan re tevdigerin - çi wekî heval, hebûnên pîroz, çavkanî, an kelûpel. Ev nêrîn bi kûrahî di kevneşop, ol û nasnameya herêmî de kok digirin, bandorê li her tiştî dikin, ji adetên xwarinê bigire heya rêûresm û qanûnan. Di vê beşê de, em rola bihêz a ku çand di rewakirina karanîna heywanan de dilîze vedikolin, lê di heman demê de çîrokên çandî çawa dikarin ber bi dilovanî û rêzgirtinê ve biçin.
Ji pesnê vexwarina goşt li hin herêman bigire heya rêzgirtina ji bo heywanan li yên din, çand çarçoveyek sabît nîne - ew şile ye û bi hişmendî û nirxan ve bi berdewamî ji nû ve tê şekilkirin. Pratîkên ku berê normal dihatin hesibandin, wekî qurbanîkirina heywanan, çandiniya kargehê, an karanîna heywanan di şahiyê de, her ku diçe zêdetir têne pirsîn ji ber ku civak bi encamên exlaqî û ekolojîk re rû bi rû dimînin. Pêşveçûna çandî her gav rolek navendî di dijberiya zordariyê de lîstiye, û heman tişt ji bo dermankirina me ya heywanan jî derbas dibe.
Bi ronîkirina dengên ji civak û kevneşopiyên cihêreng, em hewl didin ku axaftinê ji çîrokên serdest wêdetir berfireh bikin. Çand dikare bibe amûrek ji bo parastinê - lê di heman demê de ji bo veguherînê jî. Dema ku em bi rexneyî bi adet û çîrokên xwe re mijûl dibin, em deriyê cîhanek vedikin ku tê de empatî dibe navendî ji bo nasnameya me ya hevpar. Ev beş diyaloga bi rêzdarî, hizirkirin û ji nû ve xeyalkirina kevneşopiyan bi awayên ku hem mîrate û hem jî jiyan rêz digirin, teşwîq dike.
Ol û ruhanî bandorek kûr li ser awayê ku mirov heywanan dibînin û bi wan re tevdigerin kirine, û hînkirinên bêdem pêşkêş kirine ku dilovanî, empatî û ne-tundûtûjiyê diparêzin. Li seranserê kevneşopiyên wekî *ahimsa* ya Hindûîzmê, dilovaniya evînî ya Budîzmê, etîka vegan a hişk a Jainîzmê, an jî rêveberiya afirandinê ya Xiristiyaniyê, ev prensîb hilbijartinên exlaqî teşwîq dikin ku pîroziya hemî zindiyan rêz dikin. Bi pejirandina pratîkên wekî vejeteryanîzm an veganîzmê ku ji nirxên giyanî îlhama xwe digirin, kes dikarin kiryarên xwe bi baweriyên ku dilovaniyê li hember heywanan pêş dixin re hevrêz bikin. Ev gotar lihevhatina bawerî û xweşguzeraniya heywanan vedikole, û destnîşan dike ka çawa hînkirinên giyanî nêzîkatiyek dilovantir ji bo hebûna me ya hevpar bi afirîdên hişmend re îlham dikin










