Berxwedana antîbiyotîkan û qirêjiya ji bermayiyên çandiniya ajalan pirsgirêkên cîhanî yên lezgîn in ku encamên wan ên dûr û dirêj ji bo tenduristiya giştî, ekosîstem û ewlehiya xwarinê hene. Bikaranîna rûtîn a antîbiyotîkan di çandiniya ajalan de ji bo zêdekirina mezinbûnê û pêşîgirtina li nexweşiyan bûye sedema zêdebûna metirsîdar a bakteriyan ku li hember antîbiyotîkan berxwedêr in, û bandora dermankirinên bingehîn lawaz dike. Di heman demê de, bermayiyên ku bi awayekî xirab têne rêvebirin ji operasyonên xwarina ajalan ên komkirî (CAFO) gemarên zirardar - di nav de bermayiyên antîbiyotîkan, hormon û xurdemeniyên zêde - dixin nav ax û pergalên avê. Ev qirêjî jiyana avî tehdît dike, kalîteya avê xirab dike, û belavbûna bakteriyan bi rêyên jîngehê lez dike. Çareserkirina van pirsgirêkan pratîkên çandiniyê yên domdar hewce dike ku nêzîkatiyên exlaqî yên ji bo karanîna antîbiyotîkan li kêleka stratejiyên rêveberiya bermayiyan ên bihêz bidin pêşiyê da ku tenduristiya mirovan biparêzin û hevsengiya ekolojîk biparêzin










