សូមស្វាគមន៍មកកាន់ស៊េរីប្លុកដែលបានរៀបចំរបស់យើង ដែលជាកន្លែងដែលយើងស្វែងយល់ពីជ្រុងលាក់កំបាំងនៃប្រធានបទសំខាន់ៗ ដោយបង្ហាញពន្លឺលើអាថ៌កំបាំងដែលជារឿយៗនៅតែមិនអាចនិយាយបាន។ ថ្ងៃនេះ យើងបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់របស់យើងចំពោះផលប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅនៃអំពើឃោរឃៅសត្វ ដោយជំរុញឱ្យបញ្ឈប់ជាបន្ទាន់។ ចូលរួមជាមួយពួកយើង នៅពេលយើងរុករកតាមច្រកផ្លូវងងឹតនៃបញ្ហានេះ ដោយស្វែងរកចំនួនអ្នកដែលលាក់បាំង ដែលវាកើតឡើងចំពោះសត្វ និងមនុស្ស។

ការយល់ដឹងអំពីអំពើឃោរឃៅរបស់សត្វ
អំពើឃោរឃៅរបស់សត្វ នៅក្នុងការបង្ហាញដ៏អាក្រក់ទាំងអស់របស់វា នៅតែបន្តញាំញីសង្គមរបស់យើង។ មិនថាវាជាទម្រង់នៃការធ្វេសប្រហែស ការរំលោភបំពាន ឬអំពើហឹង្សាទេ វាជារឿងសំខាន់សម្រាប់យើងក្នុងការស្វែងយល់ពីវិសាលភាព និងជម្រៅនៃអំពើទាំងនេះ។ តាមរយៈការយល់ដឹងពីរបៀបដែលកំណត់ភាពឃោរឃៅរបស់សត្វ យើងអាចបង្ហាញពីវិមាត្រផ្សេងៗ និងផលវិបាកដ៏សោកសៅរបស់វា។

ពេញមួយប្រវត្តិសាស្រ្ត ការយល់ឃើញរបស់យើងចំពោះសត្វបានផ្លាស់ប្តូរ ពីវត្ថុគ្រាន់តែជាសត្វដែលមានស្មារតីសមនឹងទទួលបានការគោរព និងការអាណិតអាសូររបស់យើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទំនាក់ទំនងដ៏គួរឱ្យរំខានរវាងអំពើឃោរឃៅរបស់សត្វ និងទម្រង់នៃអំពើហឹង្សាផ្សេងទៀតបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពងងឹតនៃធម្មជាតិរបស់មនុស្ស។
ផលប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តលើសត្វ
សត្វមិនមានភាពស៊ាំនឹងការរងទុក្ខទេ ហើយក៏មិនធន់នឹងរបួសផ្លូវចិត្តដែរ។ ដូចពួកយើងដែរ ពួកគេជួបប្រទះនូវអារម្មណ៍ដូចជាការភ័យខ្លាច ភាពតានតឹង និងការឈឺចាប់។ ការរំលោភបំពានដោយឥតឈប់ឈរដែលពួកគេស៊ូទ្រាំបានបន្សល់ទុកស្លាកស្នាមនៅលើផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេ ប៉ះពាល់ដល់អាកប្បកិរិយា និងសុខុមាលភាពទូទៅរបស់ពួកគេ។
របួសផ្លូវចិត្តដែលប៉ះពាល់ដល់សត្វអាចមានឥទ្ធិពលយូរអង្វែង។ វាបំផ្លាញការជឿទុកចិត្តរបស់ពួកគេលើមនុស្ស ដែលជារឿយៗនាំទៅរកការឈ្លានពានកាន់តែខ្លាំង ឬភាពងាយរងគ្រោះយូរអង្វែង។ ករណីសិក្សាបន្តបង្ហាញពីភាពចលាចលក្នុងអារម្មណ៍ និងបញ្ហាអាកប្បកិរិយាដែលទទួលរងដោយសត្វពាហនៈ បង្ហាញពី ទុក្ខព្រួយផ្លូវចិត្តយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ។

ឥទ្ធិពលផ្លូវចិត្តលើមនុស្ស
ការយល់ចិត្ត ដែលជាទិដ្ឋភាពជាមូលដ្ឋាននៃធម្មជាតិរបស់មនុស្ស អនុញ្ញាតឱ្យយើងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយ និងយល់ពីការរងទុក្ខរបស់អ្នកដទៃ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ការប្រព្រឹត្តិ ឬធ្វើជាសាក្សីនៃអំពើឃោរឃៅរបស់សត្វ អាចបំផ្លាញការយល់ចិត្តរបស់យើង ដោយធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់ការឈឺចាប់ដោយសត្វ។ ដោយព្រងើយកន្តើយចំពោះទុក្ខវេទនារបស់ពួកគេ យើងធ្វើឱ្យសមត្ថភាពរបស់យើងចុះខ្សោយដោយប្រយោលក្នុងការយល់ចិត្តជាមួយមនុស្សជាតិ។
ការស្រាវជ្រាវដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញបង្ហាញថាការប៉ះពាល់កុមារភាពទៅនឹងអំពើឃោរឃៅរបស់សត្វអាចរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ដល់ការវិវត្តនៃអាកប្បកិរិយាប្រឆាំងនឹងសង្គមនៅពេលក្រោយក្នុងជីវិត។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ភាពឃោរឃៅរបស់សត្វអាចដើរតួជាសញ្ញាប្រកាសអាសន្ននៃ បញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្ត ដែលទាមទារឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់កាន់តែខ្លាំងពីបុគ្គល និងសង្គមទាំងមូល។
វដ្តនៃអំពើហឹង្សា និងនិរន្តរភាពរបស់វា។
ទំនាក់ទំនងគួរឱ្យព្រួយបារម្ភមានរវាងអំពើឃោរឃៅសត្វ និងអំពើហិង្សារវាងបុគ្គល។ ការសិក្សាបង្ហាញថា អ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្វ ទំនងជាមានអំពើហិង្សាលើបុគ្គលដទៃ។ ការទទួលស្គាល់វដ្ដនៃអំពើហឹង្សានេះគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ប្រសិនបើយើងសង្ឃឹមថានឹងបញ្ចប់ការរងទុក្ខទាំងពីរទម្រង់។
ការបំបែកវដ្តនេះត្រូវការអន្តរាគមន៍ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងយុទ្ធសាស្ត្របង្ការ។ ការកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងដោះស្រាយសញ្ញាដំបូងនៃអំពើឃោរឃៅរបស់សត្វ ក៏ដូចជាមូលហេតុមូលដ្ឋានរបស់វា គឺចាំបាច់សម្រាប់ការរំខានគន្លងឆ្ពោះទៅរកអាកប្បកិរិយាហឹង្សានាពេលអនាគត។
វដ្តនៃអំពើហឹង្សា និងនិរន្តរភាពរបស់វា។
ទំនាក់ទំនងគួរឱ្យព្រួយបារម្ភមានរវាងអំពើឃោរឃៅសត្វ និងអំពើហិង្សារវាងបុគ្គល។ ការសិក្សាបង្ហាញថា អ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្វ ទំនងជាមានអំពើហិង្សាលើបុគ្គលដទៃ។ ការទទួលស្គាល់វដ្ដនៃអំពើហឹង្សានេះគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ប្រសិនបើយើងសង្ឃឹមថានឹងបញ្ចប់ការរងទុក្ខទាំងពីរទម្រង់។
ការផ្លាស់ប្តូរអំណាច៖ ការអំពាវនាវឱ្យធ្វើសកម្មភាព
ពេលវេលាដើម្បីនាំមកនូវការផ្លាស់ប្តូរគឺឥឡូវនេះ។ វិធានការច្បាប់ជាច្រើន និង អង្គការសុខុមាលភាពសត្វ កំពុងធ្វើការដោយមិននឿយហត់ ដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹង និងលើកកម្ពស់ការការពារ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេតែម្នាក់ឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។
